عليه قبل أن يخرج ، و غيره ، و لا بين من خرج و لم يتجاوز حدودها حتى غربت ، و غيره نعم لو خرج منها قبله ثم رجع بعده لغرض كأخذ شيء نسيه لم يجب المبيت ، و كذا لو عاد لتدارك واجب بها ، و لو رجع قبل الغروب لذلك فغربت عليه بها ففي وجوب المبيت قولان أجودهما ذلك . شرح فارسى : و اگر دو شرط نامبرده ( اجتناب از صيد و نساء و عدم غروب قبل از خروج از منى ) فراهم و جمع نبود اعم از اينكه هردو منتفى باشد يعنى هم اجتناب نكرده و هم قبل از غروب خارج نشده يا يكى موجود و ديگرى منتفى باشد لازم است كه شب سيزدهم را در آنجا بماند . شارح ( ره ) مىفرماين : اينكه گفتيم اگر قبل از غروب از منى خارج نشوند لازمست شب را در آنجا توقّف كنند فرقى نيست بين كسى كه خود را براى خروج مهيّا نمود كه قبل از غروب بيرون رود ناگهان قبل از آنكه برود غروب فرارسيد يا اصلا در تهيه آن نبود چنانچه فرقى نيست بين كسى كه قبل از غروب حركت نمود ولى پيش از آنكه از حدود منى بيرون رود غروب فرارسيد يا غير آن . بلى اگر قبل از غروب از حدود منى رد شد ولى دوباره براى مقصود و غرضى به آن برگشت مثل اينكه چيزى را نسيانا بجاى گذاشته بود و براى برداشتن آن برگشت يا واجبى از واجبات مراسم را فراموش كرده بود و به جهت تدارك و جبران آن بعد از غروب بازگشت و آن را بجاى آورد توقف و بيتوته آن شب بر او لازم نيست .